Οι Μυκήνες δεν είναι χώρος για χαλαρή βόλτα. Είναι χώρος που σε κοιτάει στα μάτια. Εδώ η δύναμη δεν κρυβόταν πίσω από σύμβολα· χτιζόταν με κυκλώπεια τείχη, με χρυσό, με μνήμη και με μύθο. Αν οι Δελφοί σε κάνουν να σκέφτεσαι και η Επίδαυρος να νιώθεις, οι Μυκήνες σε φέρνουν αντιμέτωπο με την αρχή της εξουσίας στον ελλαδικό χώρο.
Και ναι, είναι από αυτά τα μέρη που δεν χρειάζονται εισαγωγή. Μόνο παρουσία.
Οι Μυκήνες (Μυκήναι, Μυκήνη) είναι αρχαία πόλη της Αργολίδας κοντά στο βουνό Τρητός κι απέναντι απ’ τον Αργολικό κόλπο. Ο αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αθήνας, στη βορειοανατολική Πελοπόννησο.
Κατά τη 2η χιλιετία π.Χ., οι Μυκήνες ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα του ελληνικού πολιτισμού, αποτελώντας ένα ισχυρό στρατιωτικό φρούριο που δέσποζε στο μεγαλύτερο μέρος της νότιας Ελλάδας.
Η περίοδος της ελληνικής ιστορίας μεταξύ 1600 π.Χ. έως περίπου το 1100 π.Χ. ονομάζεται «μυκηναϊκή», αναφερόμενη στις Μυκήνες.
Στο απόγειο της δόξας τους, το 1350 π.Χ., το κάστρο και η κάτω πόλη είχαν 30.000 κατοίκους και ήταν έκτασης 32 εκταρίων.
Πρώτος ο Όμηρος αναφέρει την πόλη περιγράφοντάς την με τα λόγια «ευρυάγυιαν, πολύχρυσον».
Παρότι το οχυρό κτίστηκε από Έλληνες, η ονομασία «Μυκήνες» δεν θεωρείται ελληνική αλλά μάλλον αποτελεί προελληνικό τοπωνύμιο, το οποίο υιοθετήθηκε από τους επήλυδες Έλληνες.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Περσέας έκτισε τις Μυκήνες στην Τίρυνθα και τους έδωσε αυτό το όνομα είτε διότι του έπεσε εκεί ο «μύκης» (θήκη) απ’ το ξίφος του είτε ενώ διψούσε, βρήκε ένα μύκητα (δηλαδή ένα μανιτάρι) και τραβώντας τον είδε να υπάρχει η πηγή Περσεία, που υπάρχει και σήμερα
Γιατί μιλάμε για ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του μυκηναϊκού πολιτισμού, έναν πολιτισμό που έβαλε τα θεμέλια για ό,τι ακολούθησε. Οι Μυκήνες ήταν έδρα βασιλιάδων, πλούτου και στρατιωτικής ισχύος. Και σήμερα αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, γιατί η ιστορική τους αξία δεν σηκώνει αμφισβήτηση.
Εδώ το παρελθόν δεν είναι «μακρινό». Είναι παρόν. Σαν να μην έφυγε ποτέ.
Ο αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών είναι συμπαγής αλλά πυκνός σε νόημα:
Η αρχιτεκτονική εδώ δεν είναι διακοσμητική. Είναι επιβλητική. Κάθε λίθος τοποθετημένος για να δηλώνει ισχύ και διάρκεια. Και το τοπίο γύρω – άγριο, ανοιχτό, αργολικό – δένει τέλεια με το αφήγημα.
Οι Μυκήνες συνδέονται με τον Αγαμέμνονα, τον Τρωικό Πόλεμο και τον επικό κύκλο της αρχαίας ελληνικής παράδοσης. Αλλά πέρα από τον μύθο, έχουμε πραγματικά δεδομένα: πλούτος, οργανωμένη διοίκηση, διεθνείς επαφές.
Ο μυκηναϊκός πολιτισμός δεν ήταν ρομαντικός. Ήταν ρεαλιστικός και στρατηγικός. Και αυτό φαίνεται παντού.
Ο χώρος βρίσκεται σε ύψωμα με πανοραμική θέα στην αργολική πεδιάδα.
Οι Μυκήνες είναι ιδανικές για:
Δεν είναι «εύκολος» χώρος. Είναι καθαρός. Και αυτό τον κάνει διαχρονικό.
Αφήστε μια απάντηση